Performerka butoh. Od 2016 roku współpracuje z warszawskim Teatrem Limen Butoh współtworząc choreografię do wielu performansów.
Wcześniej współpracowała z nowosolskim Teatrem Terminus Aquo. Ukończyła socjologię ze specjalizacją psychologia społeczna i coaching. Tańca butoh uczyła się od Sylwii Hanff, Imre Thormana, Ruiego Ishihary, oraz innych.
Uczestniczka projektów teatralnych „Grochów Grochów” (2016) „Nie wiem kim był Grotowski. Laboratorium kultury czynnej” (2020) oraz międzynarodowego warsztatu pod opieką kolektywu VestAndPage zakończonego wspólnym performancem „Prawdy o domu” (2023). Od 2019 wspiera i pomaga przy organizacji międzynarodowego Festiwalu Butohpolis w Warszawie.
Inspiruje ją pamięć, tożsamość oraz rytuał.
Tematem jej pracy magisterskiej był teatr ze społecznością jako narzędzie przywracania pamięci i tożsamości na ziemiach zachodnich Polski. Od kilku lat realizuje projekt performatywny site specific „Figura utraconego_Chinkon” poświęcony pamięci miejsc wykluczonych ze zbiorowej pamięci jej miasta rodzinnego Myśliborza. Realizuje oddolnie projekt animacyjny grając swój
performance butoh „Domy Obecności. Anamnesis” oraz prowadząc warsztat butoh Ciało Dom.
Uczestnictwo w projektach kolaboratywnych:
- udział w międzynarodowym projekcie kolaboratywnym prowadzonym przez VestAndPage zakończonym performansem „Prawdy o domu”, oraz grupowym performansie „Growing up. Growing down” podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Performatywnych w Płocku – lipiec 2023
- Nie wiem kim był Grotowski. Laboratorium kultury czynnej: performans końcowy „Noc, która płonie dzień”: wrzesień 2019 – czerwiec 2020: Warszawa
- udział w grupowym performansie przy współpracy z Yumi Umiumare „Pop - up tea ceremony”: Warszawa 2018
- udział w grupowym projekcie animacyjnym metodą dramy i teatru ze społecznością Art Generacje zakończonym wspólnym spektaklem o pamięci: luty-maj 2018: Warszawa
- udział w grupowym performansie site specific „Ogród butoh” 2017: Warszawa
- Projekt teatralny zakończony spektaklem „Grochów Grochów”: marzec – grudzień 2015: Warszawa
Projekty solo:
- „Axis Mundi” premiera podczas Nocy Muzeów 2024 Myślibórz
- „Śniąca_Timelessness”: premiera podczas finisażu wystawy „Timeline” 2024: Szczecin
- „Dandelion. Wieczne Serce” premiera na Międzynarodowym Festiwalu Butohpolis, kwiecień 2023: Warszawa
- „Domy Obecności. Anamnesis” :premiera na Międzynarodowym Festiwalu Butohpolis 2019
BUTOH - kontrkulturowa forma współczesnego tańca, która narodziła się w Japonii na przełomie lat 50 i 60 XX w. Zrywa z kanonami tradycyjnej sztuki, nie tylko japońskiej. Odwołuje się do ludowej estetyki brzydoty, sam w sobie jest rytuałem wyzwalającym wewnętrzną energię i eksplorującym mroki podświadomości. Z premedytacją ukazuje zakazane dotąd obszary życia. Butoh to taniec, którego istotą jest poszerzona percepcja ciała wyzwolonego z automatyzmów codzienności, poszukiwanie tego, co autentyczne w ciele, tajemniczego piękna, otwarcie na kontakt z Jaźnią i jedność Uniwersum w jego wiecznym cyklu życia i śmierci. Butoh jest stanem jedności umysłu-ciała
umożliwiającym subtelne odczuwanie świata wewnętrznego i zewnętrznego, to czyste doświadczenie zmieniających się stanów istnienia. Tancerz, istniejąc na krańcach czasu, otwiera przestrzeń, w której ujawniają się rzeczy niewidzialne.
Źródło opisu: limenbutoh.net
Follow me on facebook